Elke reis begint met een eerste stap. Die van ons begon in Comalcalco, Mexico—met de geur van cacao in de lucht, het geluid van cicaden in de bomen, en een vrouw genaamd Ana die ons rondleidde door een levende, ademende cacaobossen.
Dit was niet zomaar een boerderij. Gerund door cacaoteelt- en chocolademaker van de derde generatie Ana Parizot-Wolter, is Hacienda La Luz een weelderig, historisch landgoed dat meer aanvoelt als een toevluchtsoord. Het is een plek waar de grens tussen plantage en jungle vervaagt, en waar cacao wordt geteeld met de zorg die voortkomt uit diep respect voor het land. “Het behouden van een cacaoplantage is een manier om een jungle te behouden,” vertelde Ana ons. En ze meende het.
Hier, staand onder de schaduw van verouderde cacaobomen en omringd door biodiversiteit die bruist van leven, lanceerden we ons allereerste duurzaamheidsmicroproject, een kleine maar krachtige manier om de boeren te steunen wiens waarden onze eigen waarden weerspiegelen.
Maar wat is een microproject eigenlijk?
Voor ons is het een praktische samenwerking met de mensen die cacao het beste kennen. Het is een manier om kleinschalige boeren te ondersteunen die enorme uitdagingen hebben: verouderde bomen, grillig weer, beperkte middelen en vaak weinig toegang tot technische ondersteuning. Dit zijn door boeren geleide partnerschappen, ontworpen om samen praktische, regeneratieve oplossingen te creëren—weerbaarheid herstellen, productiviteit verbeteren en ecosystemen beschermen.
Ana’s visie voor Hacienda La Luz maakte de missie van ons eerste microproject duidelijk: helpen een geliefd maar worstelend deel van haar plantage te herstellen en het ecosysteem te versterken dat ze haar leven lang heeft beschermd. Want duurzaamheid begint niet in vergaderzalen. Het begint in de grond, in de verhalen en in relaties zoals deze.
Wat is hun strijd?
Ondanks de rijke biodiversiteit staat Hacienda La Luz onder druk. Tabasco heeft al 98% van zijn oorspronkelijke jungle verloren door ontbossing, veeteelt en stedelijke uitbreiding. Ana is vastbesloten om te voorkomen dat haar boerderij de volgende wordt. Maar het behouden van een cacao-boerderij die op een jungle lijkt, brengt zijn eigen uitdagingen met zich mee.
- Verouderde bomen, verzwakt ecosysteem
Een groot deel van de plantage is verouderd. De overgebleven bomen waren oud en minder productief, en leverden tijdens de oogstperiode bijna geen bruikbare cacaobonen op.
- Biodiversiteit in gevaar
De “gedomesticeerde jungle” is de thuisbasis van lokale dieren zoals leguanen en toekans. Maar veel van de oorspronkelijke schaduwbomen van de boerderij bereikten het einde van hun levensduur. Weinig herbeplanting maakte het bladerdak dunner dan voorheen, waardoor er minder schuilplaats was voor dieren en minder vocht werd vastgehouden in de bodem.
Een lagere boomdichtheid betekende ook minder schaduw—wat slecht nieuws was voor zowel de cacaobomen als de Forcipomyia-muggen die ze bestuiven. Minder muggen betekent minder bestuiving en minder cacao.
- Klimaatdruk
In de zomer van 2023 kreeg het zuidoosten van Mexico te maken met een van de ergste droogtes ooit geregistreerd. Onregelmatige regenval en hitte veroorzaakten onzekerheid in de landbouw. “De regen kwam vroeger in mei. Nu weten we het nooit,” zegt Ana. Deze onvoorspelbaarheid beïnvloedt het plantseizoen, de gezondheid van de bomen en de opbrengst.
Hoe ondersteunen we Ana?
Bij The Cocoa Circle geloven we dat het ondersteunen van circulaire, regeneratieve cacaoteelt betekent dat je actie onderneemt op de grond. Daarom zijn we een samenwerking aangegaan met Ana om een renovatieproject van de plantage te starten, gericht op het herstellen van twee belangrijke hectare van Hacienda La Luz.
We begonnen met snoeien (het verwijderen van dode delen van de boom) en een analyse van de boerderij. Al snel werd duidelijk dat de boomdichtheid ver onder een gezond niveau lag. Waar er 1.100 cacaobomen per hectare zouden moeten zijn, waren er in sommige gebieden minder dan 600. We zagen ook een toename van plagen zoals eekhoorns en ziekten zoals zwarte peervrot. Met deze gegevens maakten we een plan gericht op twee doelen: het verbeteren van de gezondheid en productiviteit van bestaande bomen, en het planten van 500 nieuwe bomen om het land te herstellen en te revitaliseren.
Hoe gaat het?
Tot nu toe is de impact duidelijk. Ana beschrijft een golf van verandering sinds het microproject begon. Het herstellen van de bomen door snoeien, bio-inputs en biofertilizers verbeterde niet alleen hun gezondheid, maar leek ook de energie van het land zelf te veranderen. Ongedierte trok zich terug en dieren begonnen terug te keren: apen, leguanen, zelfs slangen die jaren niet gezien waren. Vogels vestigden zich in het bladerdak. Het land begon te herstellen, en de cacao ook. Voor het eerst in lange tijd konden ze oogsten van deze twee hectare—iets wat elders op de plantage niet mogelijk was.
In de kern gaat dit microproject niet alleen over het verbouwen van cacao, maar over het investeren in langdurige milieubestendigheid. Het is fijn om te zien hoe het land reageert en het herinnert ons eraan waarom bewust boeren centraal staat in wat we doen.
→ Bekijk Ana bij @haciendalaluz deel hoe dit microproject is ontstaan en welke transformatie het teweegbracht.
1,5 - 2 uur
Middelgroot
