Cacao in Cuba

De diverse geografie van Cuba, met bergen, vlaktes en kustgebieden, draagt bij aan het unieke terroir dat de smaakprofielen van de cacao beïnvloedt. Hoewel specifieke cacaovariëteiten in Cuba niet zo uitgebreid zijn gedocumenteerd als in sommige andere regio's, worden er inspanningen geleverd om inheemse variëteiten te identificeren en te behouden.

Chorote is een lokaal chocoladedrankje gemaakt van gemalen cacao en lokaal gemaakte kokosmelk. Tegelijkertijd is Rumbumba de nachtelijke versie van chorote, met als verschil de toevoeging van lokale rum.

Geschiedenis van cacao in Cuba

Cacao heeft diepe historische wortels in Cuba, die teruggaan tot de tijd van de inheemse Taíno-bevolking die het eiland bewoonde vóór de komst van Christopher Columbus. De Taíno verbouwden en consumeerden cacao, en waardeerden het niet alleen als drank, maar ook als betaalmiddel en als belangrijk element in culturele rituelen.

Met de kolonisatie van Cuba door de Spanjaarden werd cacao geïntegreerd in de koloniale economie. Er werden grote plantages opgezet en de Cubaanse cacao droeg bij aan het wereldwijde handelsnetwerk. Net als in andere regio's kende de cacaosector echter een neergang aan het einde van de 19e eeuw door factoren zoals ziekten die cacaobomen aantasten en veranderingen in economische prioriteiten.

In het postkoloniale tijdperk onderging Cuba economische verschuivingen en maakte de cacaosector een periode van achteruitgang door. De focus verschoof naar andere landbouwactiviteiten en cacao verloor zijn prominente positie in Cuba.

De erfenis van cacao bleef onderdeel van het landbouwkundig erfgoed van Cuba, maar het duurde decennia voordat er weer hernieuwde interesse in de sector ontstond. Hoewel er nog steeds uitdagingen zijn, zoals beperkte infrastructuur en toegang tot technologie, groeit het besef van het potentieel van Cuba.

Cacaoproductie in Baracoa, Cuba

Baracoa, bekend om zijn weelderige landschappen en historische betekenis, krijgt steeds meer aandacht vanwege de productie van onderscheidende cacao.

De stad Baracoa is het centrum van de chocoladeproductie en export van het land en is verantwoordelijk voor ongeveer 75 procent van de Cubaanse cacaoproductie. Het tropische klimaat van het gebied, warm met overvloedige regenval, is ideaal voor de cacaoteelt, wat leidde tot een bloeiende lokale industrie. Toen orkaan Matthew in oktober 2016 over het eiland raasde, verwoestte hij echter de regionale oogsten en halveerde bijna de export.

De chocoladefabriek werd in 1963 geopend door de beroemde guerrillastrijder Ernesto Che Guevara. Onlangs heeft de fabriek Zwitserse en Italiaanse technologie geïntroduceerd die de efficiëntie heeft verdubbeld, waardoor de productie is gestegen tot 3.000 ton cacao per jaar, en Baracoa’s rol als het hart van de Cubaanse chocolade-industrie is versterkt.

Cacao-onderzoek in Cuba

Er zijn talrijke cacaovariëteiten in Cuba. Dit betekent dat elke Cubaanse chocolade, gemaakt op of buiten het eiland, mogelijk anders kan smaken. Het land heeft complete afdelingen van landbouwcentra die zich toeleggen op cacaostudie, en dat is ook terecht. Naarmate technologische innovaties van buiten het eiland beschikbaar komen, kunnen er verschuivingen plaatsvinden richting meer consistente en kwalitatieve Cubaanse chocolade.

Net als bijna alle basisgewassen die betrokken zijn bij de Cubaanse landbouwproductie, heeft cacao ook een centrum voor wetenschappelijk onderzoek, met het hoofdkantoor in Baracoa, de mekka van deze vrucht in Cuba.

Het Cacao Onderzoeksstation beschikt over een genenbank die minstens tien replica’s bewaart van elk van de 256 cacaogenotypen die in het land voorkomen. Dit centrum richt zich hoofdzakelijk op het onderzoek en de ontwikkeling van hoogrenderende, plaagresistente hybriden. Verschillende van deze gepatenteerde hybriden worden al jaren met goede resultaten op de velden geteeld.

Conclusie

Concluderend kan de cacaoteelt in Cuba een grotere rol spelen in de nationale economie, zowel in het substitueren van import als in export. Alles hangt af van het verbeteren van de prijs die aan campesinos wordt betaald en van de verkoop van landbouwgereedschap, die momenteel vrij hoog is.